Chris’ moeder heeft alzheimer

Als freelancer voor VROUW kreeg ik de kans om Chris te interviewen over zijn moeder, die op jonge leeftijd de diagnose alzheimer kreeg. Hieronder lees je een aantal alinea’s uit het artikel. Het volledige verhaal is te vinden op VROUW.nl.

Beeld: De Telegraaf

Chris (26) kreeg drie jaar geleden te horen dat zijn moeder op 53-jarige leeftijd alzheimer heeft. Sindsdien probeert hij zoveel mogelijk mooie herinneringen te maken én aandacht te vragen voor jongdementie. Dit jaar rent hij de marathon van Amsterdam op alzheimersokken.

De diagnose

„Het begon allemaal heel geleidelijk. Mijn moeder werkte als communicatiemanager en was daar altijd ontzettend goed in. Ze kreeg eigenlijk nooit kritiek. Maar ineens begonnen collega’s te zeggen dat ze niet meer scherp was. Uiteindelijk werd ze ontslagen. Toch hadden we toen nog niet door dat het alzheimer kon zijn.

Het heeft nog zeker een half jaar geduurd voordat ze zich liet testen. Mijn vader en wij als kinderen hebben haar meerdere keren gevraagd: „Wil je het alsjeblieft doen, al is het maar om iets uit te sluiten?” Uiteindelijk stemde ze in. Toen kregen we de diagnose."

Jongdementie

De klap kwam hard aan. We kenden niemand met jongdementie, dus we hadden geen idee wat het precies betekende. Pas na de diagnose gingen we onderzoeken: wat zijn de fases? Hoe snel gaat het achteruit? En dan zie je pas hoeveel impact het heeft, nu en op de toekomst.

Inmiddels zijn we drie jaar verder. Mijn moeder weet nog wel dat ze alzheimer heeft. In het begin was er veel ontkenning, dat was moeilijk om te zien. Nu zegt ze: ’Het is een stomme diagnose, maar verder gaat het goed met me.’ Ze ziet de impact op zichzelf en op ons niet meer goed. Op sommige momenten is dat eigenlijk een soort opluchting, want het was ook lastig om te zien toen ze het besef zo erg had. Belangrijke vragen

Anderhalf jaar geleden hebben ik en mijn zussen een video met haar opgenomen. We interviewden haar, ieder apart, met vragen over haar leven. Hoe het was om zwanger te zijn, over onze geboortes, over haar jeugd, haar huwelijk. Dingen waar je vroeger nooit bij stilstond, maar die je wel zou willen weten van je moeder. Zelfs toen ging het al moeizamer en nu zouden die gesprekken denk ik niet meer lukken. Daarom zijn die filmpjes erg waardevol.

Leef in het nu

Tuurlijk denk ik wel eens aan de toekomst. Aan het feit dat mijn moeder mijn kinderen misschien nooit zal leren kennen. Misschien niet eens op mijn bruiloft zal zijn. Dat is een verdrietige gedachte. Maar ik probeer daar niet te lang bij stil te staan. Het helpt niet. Wat wel helpt, is zoveel mogelijk genieten van het nu. De momenten die we nog wél samen hebben.”